تیم ملی المپیاد ریاضی ایران

سفرنامه تیم ملی المپیاد ریاضی ایران در مسابقات بین‌المللی و بحث در مورد المپیاد ریاضی در ایران

تیم ملی المپیاد ریاضی ایران

سفرنامه تیم ملی المپیاد ریاضی ایران در مسابقات بین‌المللی و بحث در مورد المپیاد ریاضی در ایران

پس از پایان جلسات تصحیح و برگزاری آخرین جلسه ژوری، ریز نمرات، رده‌بندی تیم‌ها و رنگ مدال‌ها رسما اعلام شد. ده تیم اول عبارتند از:

  1. آمریکا (۲۱۲)
  2. روسیه (۲۰۱)
  3. چین (۱۹۹)
  4. اوکراین (۱۸۶)
  5. تایلند (۱۸۳)
  6. تایوان (۱۷۹)
  7. کره جنوبی (۱۷۷)
  8. سنگاپور (۱۷۵)
  9. لهستان (۱۷۴)
  10. اندونزی (۱۷۱)

تیم ایران با مجموع ۱۵۰، در رتبه نوزدهم قرار گرفت.

نتایج فردی تیم ایران:

  • محمد شریفی کیاسری (۳۲) طلا
  • احمد رمضان‌پور (۲۸) نقره
  • عرفان معینی (۲۸) نقره
  • محمد شاهوردی کندری (۲۵) نقره
  • محمدامین شریفی چروری (۲۲) برنز
  • ابوالفضل شیرمحله‌ئی (۱۵) دیپلم افتخار

همان‌طور که در گزارش‌های قبلی آمده بود سوال شماره ۳، پیش‌نهاد ایران بوده است.

تیم ایران، ان شاءالله ۱:۳۰ بامداد یک‌شنبه وارد فرودگاه امام خمینی (ره) خواهد شد.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۴/۲۲
امید نقشینه ارجمند

نظرات  (۳۰)

واقعا چطور شده که تایلند تونسته نمره بهتری از ایران بیاره؟
۲۲ تیر ۹۷ ، ۱۰:۱۵ جواب به محمد
تیم خوبی داشته 
از کره و تایوان هم بهتر شده

اوکراین امسال یخورده شگفتی بود که فهمیدیم از قضا تیم امسالش رزومه خوبی دارن و قوین
یه جوری می‌گید تایلند تیم خوبی داشته یا اوکراین شگفتی بوده انگار تیم ها خود به خود خوب میشن! از کسایی که نه دوره تابستون داشتن نه دوره طلا چه انتظاری دارید؟ این ۶ نفری که اعزام شدن تا یک ماه و نیم قبل یک جلسه کلاس المپیادی از طرف کمیته نداشتن و با وجود دوره هایی مثل ریاضی ورزی و پیش ریاضی ورزی (!) و تمرین های اجباری به درد نخور از نظر من با نوزدهم شدن شاهکار کردن!
پاسخ:
سلام.
برگزار کردن دوره در حالی که باش‌گاه چند سال معوقه دارد ساده نیست و لذا وقتی المپیادی‌ها کم‌تر حاضرند در چنین شرایطی کار کنند، طبیعتا کیفیت و کمیت افت می‌کند.
در ۵ سال ۳ رتبه ی ۲۱ و ۲۴ و ۱۹.
هرجایی از دنیا بود تا الان ۳ بار استعفا داده بودن.
پاسخ:
سلام.
من نمی‌دانم شما چه کسی هستید و تا چه حد از شرایط باش‌گاه و المپیاد اطلاع دارید ولی برای دیگرانی که این چند سطر را خوانده‌اند عرض می‌کنم. من فکر می‌کنم هر آدم فهمیده‌ای، اگر بداند المپیاد در چه شرایط ناگواری هنوز حفظ شده است تعجب می‌کند.
سلام، اینکه المپیادی‌های سابق حاضر به انجام کار نیستن فکر می‌کنم حرف درستی نیست. بیشتر به خاطر اینه که شما اونا رو کنار گذاشتین و با بی اعتنایی تو ذهن خودتون و بقیه روشون برچسب زدین.
فکر می‌کنم نیرو‌های خوبی وجود دارن که همچنان حاضرن تو همین شرایط کمک کنن البته اگر یک سری تنگ نظری‌ها وجود نداشته باشه.
پاسخ:
سلام.
وقتی می‌گویید "فکر می‌کنم" یعنی خودتان هم شک دارید حرف‌تان درست است؟
منظورتان از تنگ نظری چیست؟ من چه کسی را کنار گذاشته‌ام؟
حرفتو تا حدی قبول دارم ولی هیچ فرقی نمی کرد چون هیچ سیستمی با فداکاری خالص قرار نیست پیشرفت کنه در دراز مدت ... ماکسیمم زنده میمونه ولی پیشرفت نمیکنه!

مادامی که وضع مالی اینطوریه همین آش و همین کاسه هست
۲۲ تیر ۹۷ ، ۲۱:۴۳ سامان هادیان
انشالله شاهد بهتر شدن و ثبات نتیجه ی تیم ایران باشیم واقعا چند سال یه درمیون نتیجمون بد و خوب میشه.
یکم باید تجربه ی سال های متفاوت جمع بشه و با اعتماد به نسل جوان با بهره گیری از تجربه بزرگتر ها وضعیت رو بهبود بدیم
۲۳ تیر ۹۷ ، ۰۱:۰۶ المپیادی سابق
در این که برنامه باشگاه برای دوره نه ماهه بعد از طلا شدن بچه ها از جهات مختلف افتضاحه شکی نیست. بخش کوچکی از ایرادات هم به مدیریت دکتر نقشینه برمیگرده ولی مساله اصلی نتایج یک ازمون نیست که تو همین ازمون هم توان بچه های ما حداقل در سوال پنج خیلی بالاتر بود و ممکن بود جزو ده تیم هم بشیم. الان اگه نه ماه وقت و هزینه گذاشته شده بود برای اماده کردن بچه ها برای یک ازمون که شش تاشون حتی قرار نیست بدنش به نظرتون اتفاق خوبی افتاده بود؟
۲۳ تیر ۹۷ ، ۰۱:۵۵ المپیادی پیشکسوت
اگر بخوایم وارد این بحثا بشیم تهش واقعا اینه که ساختار و بنای المپیاد تو کشور ما غلطه...و این وسط حق خیلیا خواسته یا ناخواسته ضایع میشه از مرحله یک بگیرید تا جهانی...و این وسط فقط عده ای در مدارس برتر حضور دارند که به خاطر سود خودشون به بچه ها وعده های الکی میدن خدارو شکر که به خاطر همین وضع المپیاد حداقل تو شهرستان ها جدی نیست اما با همه ناکاستی واقعا جا داره به اعضای تیممون که همشون جدا زحمت کشیدن افتخار کنیم و همینطور از کسانی که پشتیبانشون بودن...
۲۳ تیر ۹۷ ، ۰۲:۴۳ مسعود شفائی به سعید و علی
دوستان عزیز که حتی حاضر نیستید نام کاملتون رو هنگام نظر دادن بنویسید و معلوم نیست از کجا تشریف میارید و در مورد المپیاد نظر میدید.
اولا که تو همین پنج سال ما رتبه پنج و هفت هم داشتیم و رتبه جهانی خیلی کم به مسئله مدیریت دوره طلا برمیگرده(نمیگم برنمیگرده ولی اثرش واقعا کمه) و بیشتر به آزمون دادن خود بچه ها برمیگرده توی دو روز آزمون و ممکنه روز بدشون تو آزمون باشه. من بچه های تیم امسال رو اکثرشون شناخت نزدیک دارم و هیچ چیزی برای حل سوالات(حداقل یک و دو و چهار و پنج) کم نداشتن و به راحتی سوالات سخت تر از این رو از پا درمیارن. واقعا فاصله معناداری هم با چند تا تیم بالاتر وجود نداره.
لطفا این بساط رو جمع کنید که هر سال که رتبه تیم خوب میشه یه جور از کمیته ایراد میگیرید سالی هم که بد میشه که ...
کمیته اتفاقا خیلی ایراد داره ولی ایرادهاش به هیچ وجه در مواردی که شما میفرمایید نیست و مشکل ریشه ای تر از این حرفاست و اصولا به این برمیگرده که هیچ حمایت مالی مناسبی از المپیاد نمیشه و بعضا تو فرستادن تیم هم مشکلاتی پیش میاد که خنده داره
ضمنا لطف بفرمایید افرادی که تو این اوضاع حاضرن همکاری کنن کو معرفی بفرمایید ما هم بشناسیم. ما که همه این سالها کمک کردیم هم دیگه خسته شدیم. شما حاضرید سه سال پول نگیرید و کار کنید؟ اونم با مجموعه ای مثل باشگاه که ازتون تشکر نمیکنه که هیچ خیلی موقع ها سر انجام کارها طلبکار هم هست.
از بیرون نظر دادن و کوبیدن بقیه خیلی راحته. اگه مردش هستید انقدر حرف برای بقیه نبافید. بیاید تو میدون و کار کنید تا بفهمید اوضاع از چه قراره.
پاسخ:
سلام.
خیلی ممنون از نکته‌ای که به آن اشاره کردید. این‌که یک نفر بدون معرفی خود چنین اظهار نظرهایی می‌کند بسیار نامطلوب است. هر حرف و ادعا و اتهامی را می‌زند و اصلا برایش مهم نیست که نامربوط و دروغ و... باشد.
۲۳ تیر ۹۷ ، ۰۲:۴۸ مسعود شفائی
ضمنا یه خسته نباشید اساسی هم میگم به بچه های گل که با این همه کمی و کاستی میسازن و بازم مدالای خوش رنگ برامون میارن. دمتون گرم. انشالله تو مراحل مهم تر زندگیتون موفق باشید.
۲۳ تیر ۹۷ ، ۰۸:۵۸ سامان جواب به مسعود
صورت مسئله ای را توی پیغامتون مطرح کردین که نسبتا برای من هم سوال اون ام تاثیر مدیریت دوره طلا و تیم و همچنین وضعیت جهانی در نتیجه ی تیم.
من خودم قبلا حسم دقیقا همین بود و الان هم این صورت مسئله کاملا برام حل نشده ولی چیزی که فهمیدم اینه که پس تیمی مثل آمریکا بچه هاش کلا به طور ذاتی خفنن که اینقدر ننیجش تغییر کمی داره . حالا یه سال چهارم یه سال اول.
از نظر من دوره ی طلا و به خصوص دوره ی تیم میتونه تاثیر عجیبی بر روی نتیجه ی جهانی بذاره و بچه ها رو به ثبات برسونه به طوری که سطح واقعیشون از نمره ای که تو جهانی میارن اختلاف بسیار کمی داشته باشه.
 به نظرم بد نیست یکبار دست جمعی روی این صورت مسئله گفتگو بپردازیم.
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۰:۵۶ امیرعلی معین‌فر
ابتدا به بچه‌های تیم خسته نباشید می‌گم چون می‌دونم بعضی کامنت‌ها فشار روانی زیادی رو روی این عزیزان (که به نظرم سرمایه‌های آینده کشور هستند) میاره.
بعد به همه‌ی عزیزانی که برای این بچه‌ها زحمت کشیدن خسته نباشید می‌گم چون واقعا در شرایطی کار می‌کنن که باشگاه سالهاست حقوق کسی رو نداده و اگر هم بده واقعا رقمش ناچیزه و این عزیزان می‌تونستن با تدریس توی یه مدرسه معمولی چندین برابر دریافت کنن.
در نهایت امیدوارم دکتر نقشینه و دیگر دوستان با یک برنامه‌ریزی مشخص سعی کنن مشکلات مدیریتی باشگاه (که خیلی مهمتر از نتیجه در المپیاد جهانیه) رو حل کنن.

 
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۰:۵۸ امیرعلی معین‌فر
جهت رفع سو تفاهم.
دکتر نقشیه که در پاراگراف سوم نوشتم توی پاراگراف دوم هم دخیلن! یعنی یک خسته نباشید و یک انتظار جدی و بزرگ :)
پاسخ:
آقای معین‌فر عزیز، سلام.
خیلی ممنون که دوستانه و هم‌دلانه نوشته‌اید و نظر چون شمایی که سال‌ها بی‌چشم‌داشت در وب‌لاگ بچه‌های ۲۶ به دانش‌آموزان این کشور کمک کردید و بارها در کارهای المپیاد ملی نقش جدی داشتید بسیار مهم و محترم است.
من مدت‌هاست که چه از کانال شورای عالی انقلاب فرهنگی و چه از کانال سمپاد و سمپادی‌ها تلاش می‌کنم که مشکلات ساختاری باش‌گاه حل شود.
از جمله انتقاداتی که به المپیاد می‌کردند و بعضا ما را مقصر می‌دانستند، حضور کم‌رنگ بچه‌های خوب شهرستان در مراحل بالای المپیاد ریاضی بود. امسال ۸ نفر از بچه‌های شهرستانی طلا گرفتند و تیم المپیادی از ۶ شهرستان مختلف داشتیم. توانایی این تیم بسیار بالاتر از احساسی است که رتبه ۱۹ به برخی القا می‌کند ولی چه کسی این اتفاق مبارک را دید؟ المپیادی‌هایی که می‌توانستند کمک کنند و نکردند نباید پاسخ‌گو باشند؟ اگر نمی‌توانستند نباید دیگران را تشویق می‌کردند؟ وقتی فهمیدند دوره طلا غیرحضوری شده، نباید حرکتی می‌کردند؟ این منصفانه است که کسانی که کار نمی‌کنند طلب‌کار کسانی که کار می‌کنند هستند؟
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۳:۰۹ مسعود به سامان
بحث ذاتا خفن بودن نیست سامان. سیستم المپیادشون گمونم با ما متفاوته. البته یه مقدار زیادی هم حق با شماست ولی دوره هایی هم مثل دوره خود ما بود که کلاس زیاد بود بد هم نبود کلاسها انگیزمون خوب بود واقعا ولی در نهایت رتبمون واقعا خوب نشد. در مجموع کاملا مولفقم که دوره طلا باید خوب و با بهترین معلم ها برگزار بشه و انگیزه و فضای رقابتی بچه ها با آزمون های زیاد و علی الخصوص شرکت تو یکی دو تا مسابقه قبل جهانی حفظ بشه(مورد آخر خیلی اساسیه چون بچه های ما نباید اولین تجربه امتحان به این سنگینی رو توی جهانی بکنن) ولی اینا پووووول میخواد.
ای کاش آموزش پرورش المپیاد رو به حال خودش رها میکرد و اجازه میداد المپیاد با پول ثبت نام های خودش اداره بشه ولی متاسفانه همون اول پول ثبت نام ها رو تا قرون آخر مصادره میکنن و با هزار منت شاید یه مقدارشو برگردونن. کاری که دولت همه جا از جمله تو مدارس هم داره میکنه.
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۳:۳۶ به مسعود شفایی
واقعن مشکل ریشه ایه پس یکی بهم بگه چطور کمیته و باشگاه بودجه نداره برا بچه های تیم چن جلسه کلاس برگزار کنه ولی برا ریاضی ورزی ک مضخرف ترین چیز ممکنه و بنا ب سلیقه ی برخی افراد تو کمیته تدریس میشه ووتنها کارشم ضعیفتر کردن بچه هاس بودجه دارین 
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۵:۰۷ هادی محمودی زاده

احساس میکنم همه ی این کامنت ها کار یه نفره که خودش نتونسته توی تیم باشه.
پاسخ:
سلام.
وقتی کسی بدون معرفی خود نظر می‌دهد و دیگران را می‌کوبد، بعید هم نیست چنین باشد. هیچ ابایی هم ندارد که دروغ بگوید و تهمت بزند.
گفت‌وگو این "صاحب‌نظران بی‌هویت" مثل صحبت با کسی است که کاملا تو را می‌شناسد و از پشت دیوار یا نقاب بر چهره و با تغییر صدا شما را بازخواست می‌کند! 
گاهی فکر می‌کنم شاید درست این است که جواب این افراد را ندهم. البته گاهی هم در بین همین‌ها نظرات درستی می‌بینم و شاید گوینده صرفا خجالتی است یا اعتماد به نفس ندارد.

۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۶:۱۵ محمدسپهر پورقناد

سلام.با احترام به نظرات دوستان و پیشکسوتان میخوام یه نظر کاملا متفاوت رو رو بگم.شاید در وهله اول که میشنویم فلانی دیپلم افتخار گرفته نگاه ها به اون فرد و کمیته تغییر کنه.یا کسی که یه اشنایی با این بچه ها داشته باشه متوجه میشه  که بعضی هاشون نسبت به توانایی هاشون عملکرد خوبی نداشتن .و البته این موضوع مختص به امسال نیست کمااینکه به نظر من اون افرادی که ضعیف ترین نتیجه ها رو تو تیم کسب کردن جزو با استعدادترین بچه های این دوره بودن . افراد با استعداد دیگه ای هم هستن که تو مراحل مختلف المپیاد مثل این بچه ها نتونستن اون نتیجه ای که حقشون بوده رو بگیرن و از دور خارج شدن و متاسفانه توجه ها دایما معطوف افراد قبول شده در هر مرحله میشه (مرحله ۲ ۳ تیم و ...).

میخوام بیشتر به دوره طلا توجه کنیم هر چند که عواملی مثل هزینه و وقت و انرژی این اجازه رو نمیده که به همه افراد اون توجه که باید بشه رو انجام بدیم. هدف دوره طلا  اینه که چیز های بیشتری رو به بچه ها یاد بده , اونا رو با زمینه های جدید اشنا کنه , فکرشون رو رشد بده و ...(هر چند که هدف باشگاه اینه که یه سری ادم تیم شن برن جهانی رتبه بیارن که البته از پوچ ترین هاست ).ولی چیزی که اکثر این بچه ها یاد میگرین اینه که چجوری میشه یک سال از بهترین سال های زندگیشون رو به باد بدن.حرف من فقط برای رشته ریاضی نیست .بلکه این موضوع رو تو تمام رشته ها دیده میشه .

برای مثال من توی بهمن ماه به دیدن این بچه ها رفتم .ولی کسایی که دیدم با کسایی که ۵ ماه قبلش میشناختم فرق داشتن.احساس میکردم که هیچ کار مفیدی انجام نمیدن و وقتشون به بطالت میگذره (که حتی بعضی هاشون هم اینو تایید میکردن )یا یکی از دوستانم توی المپیاد کامپیوتر هم شرایط مشابهی داشت و حتی بعضی از دوستانم در دانشگاه حرف من رو درباره بعضی  از این افراد تایید میکنن.

متاسفانه ساختار المپیاد طوری هست که افراد رو بسیار تک بعدی تربیت میکنه و اگر این افراد خودشون به این قضیه توجه نکنن این ویژگی تا اخر براشون میمونه.

شاید بزرگ ترین مشکل ما نتایج ضعیف تیم یا غیر حضوری شدن دوره و دوره طلا و ریاضی ورزی نباشه بلکه هدر دادن ۱۲ نفر(و افراد دیگه!) به بهانه ازمونی به نام جهانی باشه که هیچ فایده ای جز معروف شدن و مطرح شدن در جهان  نداره.

نظر من اینه که اصلا نریم جهانی !!!شاید خیلی رادیکال و غیر منطقی به نظر بیاد ولی به جای اون اگر هزینه هایی که برای جهانی و سایر امور مربوط به اون میشه (البته نمیدونم چقد یا اینکه اصلا میشه !؟!) و وقتی که خیلی ها میزارن بدون اینکه چیزی دریافت کنن صرف این بشه که از این بچه ها به نحو احسن استفاده بشه وچیز هایی مفید تر از مطالب صرفا قشنگ المپیاد بهشون یاد داده بشه و از این پوچی و بطالتی که در دوره های طلا دیده میشه اون ها رو خارج کنیم قطعا دست اورد بهتری از یک سری مدال جهانی خواهیم داشت.

وجود یه ازمونی با چنین سابقه و استانداردی  مثل جهانی ناخوداگاه مسوولین , بچه ها و اطرافیان رو به سمت خودش میکشه و این کم کم باعث توجه بیش از حد به این ازمون میشه .و متاسفانه این اتفاقی هست که افتاده و به نظر من باید در اون تجدید نظر بشه.

پاسخ:
محمدسپهر عزیز، سلام.
ممنونم که به مسائل مهمی پرداختید. من در این مورد سوالی دارم. فرض کنید کمیته به هر دلیلی نتواند برای دوره‌ای برنامه‌ریزی مناسب داشته باشد. آیا این‌که یک جوان ۱۷ ساله یک سال‌ش به بطالت بگذرد طبیعی است؟
چند وقت پیش تبلیغی در تلویزیون پخش می‌شد که مضمون تکمیل‌شده‌اس این بود: "درس‌ت را خوانده‌ای کوشا جون؟ آب پرتقال‌ت را خورده‌ای کوشا جون؟ حالا مامان رو ببوس، برو بخواب کوشا جون!..."
آیا جوانان ما باید این‌طور تربیت شوند؟ مقصر المپیاد است؟
دیگر این‌که هدف کمیته کسب رتبه جهانی نیست، بلکه آن را ابزاری برای اهداف دیگر می‌داند.
قضاوت در مورد بازدهی المپیاد برای کشور، با وجود سه سال معوقات مالی و این‌که من روی‌م نمی‌شود از خیلی از افراد کمک بخواهم، در حالی که سال‌هاست ساختارهای باش‌گاه (حتی به طور قانونی خود باش‌گاه و اساس‌نامه آن) از بین رفته است، قضاوت درستی به نظر نمی‌رسد. در این شرایط این‌که تیم نتیجه خیلی درخشانی نگیرد سوال‌برانگیز نیست. باید پرسید چرا هنوز المپیاد وجود دارد!
۲۳ تیر ۹۷ ، ۱۶:۴۰ علیرضا دادگرنیا
من خودم یکی از طلا های امسال بودم که نتونستم تیم شم و صرفا می تونم بگم هر جایگشتی از طلا های امسال انتخاب میشد نتیجه بدست اومده قرار نبود خیلی بهتر از این بشه حتی اگه همین ۶ نفر رو پارسال می فرستادیم imo نتیجه بهتری می گرفتن با توجه به چیزی که من دیدم. دوره طلا دو تا دستاورد واسه من داشت: ضعیف‌تر شدن من از نظر المپیادی و متنفر شدن از ریاضی محض. حالا مشکل من با این نیست مشکل من با وجود نداشتن هیچگونه هدفی در برگزاری دوره های مختلف المپیاده. مثلا اگه هدف دوره ریاضی ورزی متنفر کردن بچه ها از ریاضی محض باشه برای من این دوره صد درصد موفقیت آمیز بوده. وقتی هدفی وجود نداشته باشه معیاری هم برای سنجش موفقیت یا عدم موفقیت وجود نداره. مثلا راجع به همین ریاضی ورزی چندین بار من و بقیه بچه های طلا هدف برگزاریش رو از مسئولین دوره طلا پرسیدیم و بهترین جوابی که گرفتیم این بود که “بعدا می فهمید”. تا وقتی که ما نیایم بگیم هدف ما از برگزاری مرحله یک و دو Aعه از برگزاری دوره تابستون Bعه از برگزاری دوره طلا Cعه و از اعزام بچه ها به جهانی Dعه همه بحث هایی که اینجا انجام میشه الکیه چون A,B,C,Dای وجود ندارن که بشه گفت بهشون رسیدیم یا نه. 
پاسخ:
آقای دادگرنیای عزیز، سلام.
اگر شما در مورد هدف دوره ریاضی‌ورزی از خود من می‌پرسیدید جوابی کامل‌تر می‌شنیدید. دوره ریاضی‌ورزی نه برای معرفی ریاضی محض است و نه برای مثلا کردیت دروس دانش‌گاهی. برای همان هدفی است که اسم‌ش نشان می‌دهد. در آموزش‌های حرفه‌از المپیاد تمرکز روی تکنیک‌های حل مساله، آن هم محدود به آن‌چه به کار المپیاد می‌آید موجب می‌شود که دانش‌آموزان برخی ابعاد رشد نکنند. در ریاضی‌ورزی تلاش این است که موضوعی تا حدی متفاوت از دروس المپیادی محور انتقال تجربه مواجهه یک استاد با ریاضیات به دانش‌آموزان شود.
منتها برخی دانش‌آموزان فقط و فقط برای گرفتن مدال و رسیدن به مزایای مختلف المپیاد به سمت آن آمده‌اند و با هر برنامه‌ای که در این جهت نباشد ناسازگاری می‌کنند و همین موجب افت کیفیت کلاس‌ها هم می‌شود.
کسب ۶ مدال رنگین دیگر توسط دوستان بااستعدادم رو خدمت همه عزیزان تبریک میگم. به امید ادامه افتخارآفرینی توسط برادران کوچکم.

بنده با نظر جناب سعید موافقم. به خاطر دارم که دکتر نقشینه پاسخ نظر بنده را این چنین دادند: ؛فعالیت المپیادی که صرفا برای رشد فردی، رسیدن به  و جوایز و... یا ارضاء حس لذت از حل مساله باشد، ربطی به این‌جا ندارد
جای تعجب ندارد که اقلیتی که خود را ۶ دانگ صاحب المپیاد میداند و گوش برای انتقاد ندارد نظرات شما و اکثریت دیگر را ملاک قرار نخواهد داد. 

از دکتر نقشینه و مسعود شفایی خواهش میکنم برای همیشه مسایل «اسم  فامیلی شما چیست» و «آیا از فیلترشکن استفاده میکنید یا ساکن خارج هستید» را فراموش کنید و به جای آن به اصل مساله بپردازید. 

اگر جذب همکاری دوستان برایتان سخت است به خاطر بودجه محدود نیست. به خاطر رویکرد شماست. درآوردن پول از راههای دیگر برای هیچ کدام از دوستانمان سخت نیست. 

با وجود همه این مسایل شما خدمات ارزنده ای هم کردید و بسیار از شما متشکرم.
۲۴ تیر ۹۷ ، ۰۸:۴۲ محمد جواد شعبانی
تبریک میگم به همه‌ی دوستان المپیادی
امیدوارم در ادامه‌ی زندگی هم موفقیت در عرصه‌های مختلف داشته باشید و بتونید به خوبی به جامعه نفع مادی و معنوی برسونید.

به دکتر نقشینه : دکتر واقعا فکر میکنم این صحبت‌ها خالی از فایده است. به نظرم در مورد کامنت‌ها کاری کنید که کامنت‌های انتقادی سازنده صرفا انتشار پیدا کنند.
چون واقعا هم وقت شما و دوستان تلف میشه بابت پاسخ دادن و هم عده‌ای برای حرف‌های نابه‌جایشان عرصه‌ی بیان پیدا می‌کنند.

به دوستان مدافع آزادی بیان : بیان به معنای «روشن کننده» است،‌ نه به معنای مهملات بدون بشتوانه‌ی فکری
پاسخ:
سلام.
قبول دارم که برخی از کامنت‌ها بی‌فایده است ولی ترجیح می‌دهم تا وقتی که تا حدی ادب در آن رعایت شده است، هر چند منطقی نباشد، جلوی نمایش آن را نگیرم. البته هم‌چنان نظرم این است که انتقاد کردن بدون ذکر هویت، در جایی که واضح است این کار هیچ هزینه‌ای ندارد، کاری آزاردهنده است و تحمل چنین افرادی سخت است و به اعراد اجازه می‌دهد هر حرف بی‌منطق و بی‌سندی را بیان کنند و بعد که معلوم شد چنین بوده، با نامی دیگر نظر بدهند.
۲۴ تیر ۹۷ ، ۱۱:۴۹ علیرضا دادگرنیا
ممنون از جوابتون دکتر نقشینه. این هدفی که شما بیان کردین هدف قابل احترامیه (امیدوارم مسئول دوره ریاضی‌ورزی سال بعد حداقل اینو بدونه) ولی می‌تونم بگم من فقط توی یک کلاس ریاضی ورزی به این هدف رسیدم. دلیل اصلیش به تاثیر داشتن ریاضی ورزی توی تیم شدن برمی‌گرده. چیز‌هایی مثل کوییز‌های یهویی! تمرین‌های اجباری و امتحانی که قرار بود آخر دوره گرفته بشه حداقل واسه من باعث شدن توی طول دوره فقط دنبال جزوه کلاس‌ها باشم.
المپیاد نجوم هم کلاس‌های مشابهی رو اوایل دوره طلا داشتن فقط دو تا فرق اساسی با کلاس‌های ریاضی‌ورزی داشت. یک اینکه شرکت در اون‌ها اجباری نبود. دو اینکه امتحانی از اون‌ها قرار نبود گرفته بشه. توی هر کلاس حداقل نصف بچه‌های نجوم شرکت می‌کردن. 
همونطور که خودتون گفتین افرادی هستند که فقط دنبال مدال و مزایای اون هستند. خب تکلیف این افراد مشخصه یعنی ریاضی‌ورزی به هر شکلی برگزار بشه قرار نیست اونا چیزی از این دوره عایدشون بشه. اما افرادی هم هستند که به جنبه‌های دیگه هم توجه دارند و تمرین‌ها، امتحان‌ها و کوییز‌ها باعث میشه اکثر این افراد هم به اون هدف مدنظر شما نرسند. ممنون میشم اگه اون A,B,C,D که تو کامنت قبل گفتم رو هم توضیح بدین چون من هنوز که هنوزه نمیدونم فکر کنم خیلی‌های دیگه هم نمیدونن. 
پاسخ:
سلام.
هدف اصلی آزمون مرحله اول، که چندگزینه‌ای و در برخی سال‌ها هم‌راه با پاسخ‌کوتاه است، غربال‌گری و کاهش جمعیت تا حدی است که امکان برگزاری آزمون تشریحی فراهم شود.
آزمون مرحله دوم ذاتا برای ما ارزش‌مند است زیرا آزمونی تشریحی است و می‌تواند استعدادهای ریاضی دانش‌آموزی را شناسایی کند.
دوره تابستانی در المپیاد ریاضی از ابتدا هدف ترویجی داشته است، یعنی آموزش ریاضیاتی فراتر از دبیرستان به چند ده نفر دانش‌آموز مستعد ولی بعد از چند سال به مصالحی محتوای آن المپیادی شد.
دوره طلایی‌ها می‌توانند به ریاضی‌دانان پیش‌روی کشور تبدیل شوند و اگر در رشته‌ای دیگر تحصیل کنند ریاضیات را به‌شکلی جدی به خدمت بگیرند.
تیم ۶ نفره به لحاظ سطح علمی تفاوت چشم‌گیری با طلایی‌ها ندارند. در مورد فواید حضور در یک رقابت بین‌المللی باید کمی مفصل‌تر صحبت کرد ولی این مسابقه تا حدی موتور محرک مراحل قبلی است.
۲۴ تیر ۹۷ ، ۱۵:۰۱ علی پرتوفرد
در مورد این ریاضی ورزی نمونه های موفقی وجود داره که اگه بیشتر بهش توجه بشه فک کنم تاثیر بهتری بزاره مثلا در شریف یک درسی وجود داره با همین هدف به اسم اشنایی با ریاضیات که اونم خیلی وقتا بچه ها باهاش مشکل دارن ولی یادمه یک بار دکتر علیشاهی همین درس ارایه دادن و خیلی راضی بودن کسایی که درس داشتن یا مثلا زمان ما درس ویژه ای رو دکتر افتخاری ارایه دادن که من یادم نمیاد کسی ناراضی بوده باشه ازش فک میکنم جدا از کیفیت این اساتید سلیقه در انتخاب موضوعات وسرفصل ها خیلی کمک کرده و با یک پایش ساده بشه فهمید چه مباحثی برا بچه ها در این سطح بیشتر جذابیت داره
پاسخ:
سلام آقای پرتوفرد.
مشکل این است که در شرایط چند ساله اخیر دست ما خیلی برای انتخاب فرد بار نیست که کار به پایش موضوعات برسد.
یک ایده جسورانه: المپیادی‌های قدیمی هم در کلاس‌های ریاضی‌ورزی شرکت کنند!
۲۴ تیر ۹۷ ، ۱۸:۲۶ ماهان ملیحی (المپیادی سابق)
به همه ی بچه های تیم تبریک می گم! در همه ی این سال ها، مستقل از نتیجه، از خوندن خبر های مربوط به تیم المپیاد ریاضی کشورمون احساس غرور و افتخار کردم و می کنم. خسته نباشید بچه ها!! کامنت های دوستان هم، چه آن هایی که بر مشکلات مالی و غیرمالی موجود واقف هستند و چه آن هایی که نیستند، گواه بر اهمیت بالای این موضوع برای ایشان است - به دل نگیرید!

چون موارد مختلفی در مورد باشگاه و دوره طلا در کامنت ها به صورت مبسوط بررسی شده، می خواستم به موضوع جالب جانبی ای اشاره کنم؛ فول مارک امسال از تیم انگلیس! حتماً اسمش رو در گوگل جستجو کنید. از نتیجه تست هوش خارق العاده و وضعیت ویژه برادرش تا چاپ کتاب در سن 16-17 سالگی. دنبال کردن مسیر حرکت چنین افرادی همیشه انگیزه بخش و آموزنده است.
۲۴ تیر ۹۷ ، ۲۰:۲۹ محمدسپهر پورقناد

این  سوال که ایا مشکل از المپیاد است ؟ سوال بسیار خوبییه.به نظر من جواب بله است اگر ارزش المپیاد و موفقیت در اون رو  بالاتر از چیزی که هست بدونیم .اینکه غالب تلاش و وقتمون رو برای اون بزاریم و از ابعاد دیگه زندگی و علم و دنیای خودمون غافل بشیم.و من احساس میکنم این اتفاق برای افرادی مثل من و امثال من افتاده . وقتی ما خودمون رو از المپیاد بیرون میکشیم و از یه زاویه دیگه ای به اون نگاه میکنیم این موضوعات رو بیشتر درک میکنیم و باید بیشتر به فکر باشیم .

نکته دیگه ای هم که میشه گفت این هست که اگر کمیته برنامه خوبی نداشته باشه با اینکه صراحتا اعلام کنه که ما هیچ برنامه ای نداریم و دانش اموزان خودشون به فکر باشند خیلی فرق میکنه .چون باعث میشه که فرد مجبور بشه که درباره آیندش و اینکه میخواد در اون یک سال چیکار کنه فکر کنه .ولی به تبع هیچوقت حالت دوم اتفاق نخواهد افتاد و به نظرم میشه هر سال با تغییراتی (هرچند کوچک) دربرنامه ها طی چندین سال وضعیت دوره های طلا رو بهبود داد و اون ها رو به سمت بهره وری و البته هدفمندی بیشتر سوق داد .هر چند که این کار هم نیاز مند مشایعت و هزینه هایی هست که باید به اونها توجه بشه .

۲۵ تیر ۹۷ ، ۱۷:۵۳ علی پرتوفرد
البته مشکلات باشگاه و بچه هازیاده ولی یه جاهایی بدسلیقگی یا کم تجربگیه دیگه مثلا اگر قراره ریاضی ورزی یک ریاضی ۲ با تاکید محاسباتی باشه وهیچ چاره دیگه ای نیست خوب برگزار نشه بهتره دیگه یا امسال مباحث می تونست جذاب باشه مدرس ها هم کیفییتشون خوب بود ولی حجم بر واحد زمان مطلبی که در نظر  گرفته شده بود به خصوص که تمرین و امتحان و استرسم داشت خوب نبود دیگه چه اشکال داشت اگر امکان افزایش مدت کلاس ها نیست مثلا فقط هندسه نا اقلیدسی ارایه می شد با اون درس علوم کامپیوتری که ارایه شد
پاسخ:
سلام.
در شرایطی که باش‌گاه به خیلی‌ها بده‌کار است، و برخی دوستان در همین شرایط کمک می‌کنند، چه جای چانه‌زنی و انتظار رعایت استانداردهای بالا هست؟ مواردی که شما به آن اشاره می‌کنید چیزی نیست که از اول روشن باشد: یک ریاضی ۲ با تاکید محاسباتی و کیفیت نه چندان جالب، در صورتی که رخ داده باشد، از ابتدا تصمیم بر آن نبوده است، بلکه در نهایت چنین شده است.
۲۵ تیر ۹۷ ، ۲۳:۳۱ علیرضا شاولی
اول تبریک و خسته نباشید میگم به بچه‌های تیم و همه‌ی دست‌اندر‌کاران

من تا حدی میخوام صحبت آقای پرتوفرد رو تایید کنم که بیش از اینکه دوره‌ای مثل ریاضی‌ورزی ذاتاً چیز بدی باشه و احیاناً باعث تنفر بچه‌ها بشه، شاید اول انتخاب موضوع و دوم نحوه‌ی ارائه درس تو نظر بچه‌ها در مورد اون موثر باشه. من به شخصه تجربه‌ی دوره‌ی ریاضی‌ورزی رو ندارم ولی دو تجربه ی درس ویژه‌ای که دارم بهترین خاطره‌ام از دوره تابستونی هستن. یکی درسی بود که دکتر افتخاری ارائه دادن به اسم توپولوژی ترکیبیاتی و یکی هم درسی که دکتر علیشاهی ارائه دادن به اسم اردوش! و تقریباً هر کسی رو از اون موقع میشناسم این درسا رو تجربه‌های مثبتی می‌دونن.

یک سوال هم همیشه برای من بوده که دوست دارم مطرح کنم. از سال 1993 تا سال 1999 ایران 8 سال پشت سر هم رتبه‌ی تک رقمی آورده. به خصوص یک رتبه‌ی سومی و یک رتبه‌ی اول. این در حالیه که الان نسبت به اون موقع خیلی المپیاد، حداقل توی مدارس تهران، حرفه ای‌تر شده. کتاب های فارسی خوب تالیف شده و ... . دوست دارم تحلیل دوستان رو بدونم. آیا این نشون دهنده‌ی اینه که درسای خیلی حرفه‌ای المپیادی در حجم زیاد لزوماً خیلی هم از جایی به بعد تو چنین نتیجه‌ای تاثیر گذار نیست؟ آیا اون موقع دوره‌های آمادگی تیم خیلی خاص بوده؟ و اصلا اگر اطلاع دارید اون موقع دوره‌ها چطور بودن؟ و آیا اعضای تیم افراد خاصی بودن؟ کشور‌های دیگه ضعیف‌تر بودن؟ وضعیت باشگاه خیلی ایده‌آل بوده؟

با تشکر
پاسخ:
آقای شاولی عزیز، سلام.
دانش‌آموزان دوره طلا در دروس ریاضی‌ورزی گاهی با تجربه‌ای متفاوت مواجه می‌شوند؛ درک محتوای درس برای آن‌ها مشکل و چالش‌برانگیز است. این دانش‌آموزان تا آن لحظه هیچ مشکلی در فهم مطالب ریاضی نداشته‌اند حتی در این حد که برای فهم مفاهیم ریاضی نیازی به معلم هم نداشته‌اند و سختی کار فقط در حل مساله‌های ابتکاری و المپیادی بوده است. این شرایط از نظر من می‌تواند موجب یک جهش شود ولی برخی آن را تحمل نمی‌کنند.
سلیقه دانش‌آموزان هم یکی نیست. درسی که خوش‌آیند اکثریت نیست را گاهی چند نفر می‌پسندند و با آن ریاضی‌ورزی می‌کنند. نکته دیگر این‌که هر چند ما تلاش می‌کنیم اساتید خوبی را انتخاب کنیم ولی این‌که یک دانش‌آموز بتواند از کلاسی که با سلیقه‌اش هماهنگ نیست استفاده کند، در رشدش موثر است.
سال ۱۹۹۸ که ایران اول شد آخرین سال نظام قدیم بود. بعد از آن سیری نزولی را تجربه کردیم که شاید یک دلیل آن سبک‌تر شدن ریاضی دبیرستانی بود که در ابعاد کلان ممکن است خوب باشد. شاید هم تفاوت محتوای درسی دانش‌جوهای نظام‌قدیمی و دانش‌آموزان نظام‌جدیدی هم نقش داشته باشد.
آموزش حرفه‌ای المپیاد هم سال‌هاست باعث شده بسیاری از استعدادهای کشور توان رقابت را نداشته باشند.
به هر حال این موضوع بسیار جای بررسی دارد.
۲۶ تیر ۹۷ ، ۰۷:۵۸ جوجه طلایی
یک سوال کلی. تا حالا شده که از بچه های دوره پرسیده بشه (بعد اینکه دوره تموم شد) چه قدر ریاضی ورزی رو دوست داشتند و این آمار به نوعی نوشته شده و قابل دسترسی هست؟
و توی معیار اینکه چرا و چگونه چنین چیزی رو برگزار میکنیم، نباید این نظرات و فیدبک ها به گونه ای گنجونده بشه؟ 
مثلا اگر دیده بشه که 50% ملت در چند سال متمادی اینقدر ناراضی بودند که دوست داشتند که ای کاش اصلا کلا برگزار نمی شد، اونوقت آیا تغییری داده خواهد شد یا نه؟
پاسخ:
سلام.
اگر شد نام خودتان را بنویسید. بازخوردهای غیررسمی نشان می‌دهد که دانش‌آموزان دوره طلا بعدا که دانش‌جو شدند، نظرشان نسبت به ریاضی‌ورزی مثبت‌تر می‌شود.
در این مورد هدف ما با برخی دانش‌آموزان که صرفا به دنبال گرفتن مدال و منافع آن هستند زاویه دارد و اگر دلیل مخالفت این نگاه باشد، اشکال جای دیگری است. البته به لحاظ آماری همیشه مخالفت‌ها پررنگ‌تر از آنی که هست به نظر می‌رسد. کسی که از یک کلاس راضی است معمولا در حین دوره آن را ابراز نمی‌کند و با سکوت‌ش ظاهرا در جبهه مخالف قرار می‌گیرد.
۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۶:۲۰ کوروش بهرامی (معلم دبیرستان)
سلام
آیا نتیجه های تقریبا ضعیف تیم در سال های گذشته در ارتباط با دانش آموزان است یا نه؟
برای مثال سال قبل که نتیجه تیم خوب بوده است دانش آموزان تلاش مضاعف تری از امسال داشته اند؟ یعنی به عبارتی تیم امسال کم کاری کرده اند؟
من به دلیل اینکه در کار تدریس المپیاد نیستم و صرفا اخبار را دنبال می کنم شناختی از هیچ کدام از بچه های امسال و سال قبل ندارم ولی در سفرنامه اقای زارع خواندم که بعضی از بچه ها در حین آزمون آزمایشی خوابیدند! این به معنی کم اهمیت دونستن مسائل آموزشی توسط این افراد نیست؟ اگر مشکل از کم کاری است ریشه اش در چیست و چه راهکاری می بینید؟
پاسخ:
جناب آقای بهرامی، سلام.
حضور یک معلم در این فضا باعث افتخار است. شکی نیست که آمادگی بیش‌تر و جدیت احتمال نتیجه خوب را افزایش می‌دهد ولی این‌که، در این محیط، بحث کنیم که چرا فلان دانش‌آموز نتیجه خوبی نگرفت نه تنها فایده چندانی ندارد که موجب نوعی انحراف در هدف المپیاد خواهد شد. من فکر می‌کنم این نگاه به المپیاد برگرفته فضای ورزش حرفه‌ای است که اگر کام ما را با قهرمانی شیرین نکند، به درد لای جرز می‌خورد و چه بسا شیرین هم که بکند به درد لای جرز نمی‌خورد و اگر از هیجانات زودگذر آن بگذریم، مفاسد آن در جامعه بیش‌تر از معایبش است. پس اگر قهرمانی را از آن بگیرید، چیزی برایش نمی‌ماند.
المپیاد چیزی مثل ورزش قهرمانی نیست. افت المپیاد در این است که کم‌تر موجب رشد دانش‌آموزان و دبیران شود. افت‌ش در این است که کم‌تر موفق به کشف استعدادها و تربیت چند بعدی آن‌ها شود. افت‌ش در این است که در تامین ریاضی‌دانان آینده ایران ناتوان باشد. گیرم یک سال اول شدیم که شدیم. وقتی ۵ تا از ۶ تای آن‌ها در خدمت این مردم نیستند، پس آن سال بازدهی خوبی نداشته‌ایم. هر چند همان یکی به آن ۵ تای دیگر می‌چربد.
۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۸:۰۹ طاها اکبری
با سلام.می خواستم بپرسم تصمیم کمیته در مورد نمره دهی سوال 1 ازمون مرحله 2 چه بوده است.باتشکر.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی